De sprint die niet telde

Het EK veldrijden in Zeddam leek zaterdag op een Luxemburgse feestdag. Marie Schreiber en Lucinda Brand sprintten samen om de titel, en Schreiber was als eerste over de streep. Even later kwam de jury met een correctie: Schreiber had in de sprint haar lijn verlaten en werd teruggezet. Brand, die als tweede over de finish kwam, kreeg het goud.

Daarmee is de Nederlandse voor de tweede keer Europees kampioene. Alvarado pakte het brons. Voor Schreiber, die de hele cross vooraan reed, is het een nederlaag die niet in de benen zit maar in de laatste vijftig meter.

Schreiber dacht dat ze het was, schreef de Volkskrant. Ze juichte, ze werd gehuldigd, en pas daarna kwam de boodschap uit de jurykamer. Dat maakt de ontknoping tot een van de meest besproken in jaren: niet omdat er iets onduidelijk was aan de uitslag, maar omdat de winnaar van de dag en de winnaar van de titel niet dezelfde persoon zijn.

Brand zelf relativeerde het direct. Ze wilde geen straf voor haar rivale en noemde Schreiber de beste van de dag: „Marie was vandaag de beste.” Dat antwoord kreeg meer aandacht dan de titel zelf. Het tekent de verhoudingen in het veldrijden: de uitslag is wat telt, maar de vraag wie de sterkste was, blijft er altijd naast liggen.