Een titel die niemand wilde
Marie Schreiber won de sprint in Zeddam en was een kwartier lang Europees kampioene. De jury zag een onreglementaire manoeuvre, zette haar terug en wees het goud aan Lucinda Brand toe.
In Zeddam leek het zaterdag een Luxemburgs feestje te worden. Marie Schreiber ontsnapte vroeg, hield stand op de gevreesde trap van 99 treden en won na een lange jacht de sprint van Lucinda Brand. Ze juichte al: een kwartier lang was ze Europees kampioene. Daarna kwam de jury.
Die bekeek de sprintbeelden, hoorde beide rensters en oordeelde dat Schreiber te veel van haar lijn was afgeweken, waardoor Brand haar sprint niet meer kon rijden. Na een kwartier beraad werd de uitslag omgedraaid: goud voor Brand, zilver voor Schreiber, brons voor Ceylin del Carmen Alvarado, die in de slotronde was gevallen en de sprint niet meer kon mosten.
Brand reageerde gelaten. „Een beetje een vreemde titel, moet ik toegeven”, zei ze in het flashinterview. „Marie was vandaag de beste.” Ze wilde geen straf voor haar concurrente; de jury besliste anders. Schreiber was woedend, noemde de beslissing „respectloos en oneerlijk” en bleef weg van het podium.
Zo eindigde een dag die in Zeddam als volksfeest begon in een ongemakkelijke vertoning. Op het podium werden drie rood-wit-blauwe vlaggen gehesen door leden van scouting Zeddam, maar de renster die als tweede was geklasseerd, kwam niet opdagen, en vrolijk keek vrijwel niemand. Voor Brand is het een titel die anders voelt dan alle andere.
Bronnen: NOS, NU.nl, de Volkskrant