De industrie wist het al in 1974
Interne documenten laten zien dat plasticfabrikanten een halve eeuw geleden al wisten dat kleine deeltjes vanuit de darmen in lever, longen en hersenen terechtkomen. Naar buiten kwam het niet.
In 1974 presenteerde de Duitse onderzoeker Gerhard Volkheimer in New York proeven met pvc, een van de meest gebruikte plastics. De deeltjes bleken de darmwand te passeren en via bloed en lymfestelsel in lever, longen en hersenen te belanden. Het woord microplastics bestond nog niet.
De documenten die de Los Angeles Times inzag, laten zien dat die bevindingen intern niet onopgemerkt bleven. Een leidinggevende van Firestone Plastics meldde in mei 1974 aan zijn directeur dat pvc-deeltjes in organen van proefdieren achterbleven; ook Shell verspreidde de resultaten intern. Een jaar later schreef een veiligheidsfunctionaris van Union Carbide dat het onderzoek geregeld als „horror story” werd aangehaald — en verwees hij naar ouder werk om het vertrouwen in plastic verpakkingen te behouden.
Waarom bleef het stil? De gezondheidsinstanties hadden hun handen vol aan een andere crisis: werknemers in pvc-fabrieken kregen een zeldzame vorm van leverkanker door blootstelling aan vinylchloride. Daarbij publiceerde Volkheimer veel in het Duits.
Vandaag zijn microplastics aangetroffen in bloed, longweefsel, moedermelk, placenta’s en hersenweefsel. Wetenschappers onderzoeken verbanden met ontstekingen en kanker, maar de causaliteit is niet vastgesteld; de American Chemistry Council benadrukt dat aanwezigheid van deeltjes niet bewijst dat ze schade veroorzaken. Voor de industrie is dat het argument om te wachten op meer bewijs.
Bronnen: BNR